เมื่อหลายปีก่อน ได้มีโอกาสไปเที่ยวเกาะพีพี วันนั้น เรือท่องเที่ยวลำใหญ่ พาเราเดินทางออกจากจังหวัดภูเก็ต มุ่งหน้าสู่เกาะพีพี โชคดีจัง วันนั้นฝนฟ้าเป็นใจ ท้องฟ้าปลอดโปร่ง อากาศแจ่มใส ก็เมื่อเย็นวาน ไกด์ของพวกเราบอกไว้ว่า ถ้าฝนตก ท้องฟ้ามืดครึ้มหรือฝนตั้งเค้าเหมือนเมื่อวาน บางทีอาจจะต้องเลื่อนโปรแกรมเที่ยวเกาะพีพีไปอีกวัน … เสียงเรือกระแทกเกลียวคลื่นโตๆ กลางทะเลเป็นระยะๆ พวกเรานั่งเรือโต้คลื่นอยู่นาน พอได้มึนกับคลื่นบ้าง แต่ยังไม่ถึงกับเมา น่าจะประมาณชั่วโมงเศษๆ เห็นจะได้ ก็ได้ยินเสียงพูดคุยกัน "เกาะพีพี จะถึงแล้ว" เมื่อทุกคนมองไปด้านหน้า ก็มองตามไปกับเขาด้วย นั่นเหรอ… เกาะพีพี มันสวยเหมือนในรูปจริงๆ พวกเรากำลังเข้าใกล้ชายหาดมากขึ้นทุกที และไม่นาน ก็ไปถึง… มันเป็นครั้งแรกที่ได้ไปเหยียบบนเกาะพีพี แ่ว่บแรกพูดได้คำเดียวว่า สวย ไม่ใช่แค่สวย แต่ว่ามันสวยเอามากๆ เหมือนเกาะ หรือหาดสวรรค์ อย่างที่ใครๆ พูด มันเป็นอะไรมากกว่าที่เราเห็นในรูปถ่าย ภาพที่เห็นคือ "ภาพของชายหาดอันเงียบสงบ ฟองเกลียวคลื่นขาวสะอาดซัดเบาๆ เข้าหาชายหาดจนกลืนหายไปในผืนทราย เท้าสัมผัสได้ถึงความละเอียดของทรายที่เห็นเป็นประกายวาววับเมื่อกระทบกับแสงแดด น้ำทะเลใสสะอาด มองเห็นหมู่ฝูงปลาหลายชนิดกำลังเวียนว่าย ท่ามกลางแสงแดดอันอ่อนอุ่นยามสาย สายลมเย็นพัดแผ่วๆ เสียงใบมะพร้าวไหวโอนเอนไปตามสายลม ภาพเรือประมง ผู้คน ชาวเกาะพีพีและีนักท่องเที่ยวทั้งไทยและต่างชาติกำลังพักผ่อน เล่นน้ำบนชายหาด ภาพสวยๆ เหล่านั้น มันตรงเข้าโสตสัมผัสอย่างเกินจะบรรยาย"

ช่วงสายวันนั้น ไกด์พาชมเกาะพีพีเล พาพวกเราชื่นชมกับความงดงามของเกาะและ อ่าวมาหยา สถานที่ถ่ายทำภาพยนต์ “The Beach” ที่มีชื่อเสียง จากนั้น พาพวกเราไปให้อาหารปลา พาดำน้ำตื้น สอนใช้ สนอกเกิ้ล (Snoggle) สัมผัสกับความสวยงามของโลกใต้ทะเล ชมปะการัง บริเวณน้ำตื้นของอ่าวมาหยา ที่พูดมาเป็นกิจกรรมสนุกสุดโปรดของพวกเราทุกคน

พอช่วงบ่ายๆ ไกด์พาพวกเราไปยังที่พักบนเกาะพีพีดอน ประทับใจที่พักเอามากๆ เป็นกระท่อมเหมือนในหนังเปี๊ยบ แบบว่าหลังคามุงใบมะพร้าวยังไงยังงั้น ห้องน้ำไม่มีหลังคา ได้บรรยากาศแบบว่าใช้ชีวิตชาวเกาะจริงๆ และแน่นอน ที่นี่เราก็ได้ เล่นน้ำ ดำน้ำที่อ่าวต้นไทร พักผ่อนตามชายหาดอีกครั้ง

และช่วงเย็น ไกด์พาพวกเราขึ้นไปจุดชมวิวบนเกาะพีพีดอนตามโปรแกรม ด้วยความสูงเพียง 180 เมตรจากระดับน้ำทะเล ไม่ยากนัก ที่จะเดินขึ้นไปชมวิว เขาบรรยายไว้อย่างนั้น แต่ขอโทษ กว่าจะขึ้นไปถึงก็เล่นเอาตัวเองเหนื่อยหอบแฮ่กๆ ได้เหมือนกัน อาจเป็นเพราะปกติไม่ค่อยได้ออกกำลังกายเลยไม่อึดเหมือนลูกทัวร์์คนอื่นเขา ระหว่างทางจะมีป้ายบอกทางตลอดเส้นทาง ขึ้นลงได้สองทาง ช่วงแรกจะมีบันได และต่อด้วยทางดินที่ไม่สูงชัน ใช้เวลาประมาณครึ่งชั่วโมงก็ถึงยอด เมื่อมองลงมาจากจุดชมวิวลงมา… โอ๊ย แม่เจ้า มันเหลือเชื่อ มันทำให้ความเหนื่อยทั้งหมดหายไปเป็นปลิดทิ้ง ภาพที่เห็น คือ อ่าวต้นไทรและอ่าวโละดาลัมโค้งเข้าหากันโดยมีทิวมะพร้าวคั่นกลางอยู่ ทิวทัศน์ธรรมชาติบนนี้สวยจริงๆ นี่ถ้าไม่ได้ขึ้นไปในวันนั้น คงเสียใจแย่เลย

หลังจากกลับลงมา เย็นวันนั้น (หิวเป็นพิเศษ เพราะเหนื่อยมาทั้งวัน) ได้รับประทานอาหารค่ำมื้อแสนอร่อยใต้แสงจันทร์ เป็นบุฟเฟ่ต์บาบิคิวอาหารทะเลสดๆ จิบน้ำมะพร้าวหอมหวานเย็นชื่นใจ นั่งกินลมบริเวณชายหาด ชมดาวระยิบระยับ เป็นค่ำคืนที่แสนโรแมนติกจริงๆ

วันรุ่งขึ้น ตื่นแต่เช้าก่อนใครๆ ไม่ใช่อะไร ขอได้เล่นน้ำที่ชายหาดเกาะพีพีอีกซักครั้ง ก่อนที่สายๆ พวกเราจะต้องเดินทางกลับภูเก็ต (ตามโปรแกรม) น่าเสียดาย ที่ได้ใช้เวลาอยู่บนเกาะพีพี แค่เพียง 1 วันกับอีก 1 คืนเท่านั้น แต่ขอบอกว่า เป็นทั้งคืนและวันที่ได้พักผ่อนและมีความสุขที่สุดวันหนึ่ง และประทับใจไม่รู้ลืม และบอกกับตัวเองไว้ว่า… ถ้ามีโอกาส จะกลับไปเที่ยวเกาะพีพีอีกอย่างแน่นอน